GEDULD - HET DUURT EVEN VOOR ALLE MUZIEKBESTANDEN EN VIDEOS GELADEN ZIJN
Ik speel vanaf mijn 18e jaar basgitaar in bandjes in de meest uiteenlopende genres: van New Wave tot symfonisch, van ska tot soul, van country tot rock & roll. Naast de basgitaar speel ik een boel een beetje, m.a.w. een tikje gitaar, een vleugje toetsen, een snufje drums, wat blokfluit, mandoline en mondharmonica. Ik heb als autodidakt een leuk niveau bereikt dat mij in de meest uiteenlopende bands heeft gebracht. Daarnaast schrijf ik zelf nummers die ik arrangeer en opneem in m'n thuisstudiootje. Hier een greep er uit.

eigen werk
In m'n tuinstudiootje werk ik aan eigen muziek. Alle instrumenten staan heerlijk onder handbereik; piano, versterkers, gitaren, keyboard, drums, etc. De leadvocals worden meestal door anderen verzorgd (ik ben niet zo'n solozanger). En af en toe zijn er bijdragen van gastmuzikanten.

We trappen af met "A very special day". Over een alledaagse dag die uiteindelijk bijzonder blijkt te zijn, omdat het de eerste van een nieuwe fase is.
Geschreven en aangevangen in 2010, grotendeels opgenomen in 2012 en ingezongen in 2016 door de geweldige zangeres Hanna Prins. Dochter Fanny speelt alle violen, goede vriend Eus Menagé speelt de akoestische gitaren en de mandoline, en ik zorgde voor de contrabas, drums, piano en een verdwaalde elektrische slaggitaar.

Op dit liedje, "This is just a song" (2008), speelde ik naast alle instrumenten voor het eerst ook drums. De lead- en backing vocals zijn van mijn dochter Fanny. Het intro en outro koortje zijn mijn andere dochters Pauline en Esther. En Esther speelt ook de altsax. Een kort ongecompliceerd vrolijk niemendalletje.

"Blijven wil ik niet (Comment te dire adieu?)" nam ik eind 2013 op voor één van de Kerstbandjes (zie hieronder). Ik beroer alle instrumenten op deze oude hit van Françoise Hardy en schreef een nieuwe tekst op die van Serge Gainsbourg.

"Time alone" schreef ik in 2002 op een korte vakantie in Tsjechië. Het heeft een ontegenzeggelijk Beatlelesque arrangement gekregen. De opnames maakte ik samen met Janneke van Heeswijk. De vioolpartijen zijn door m'n dochter Fanny ingespeeld.

"Can't get him" is een heel oud nummer van me uit de tijd van Key Largo (zie verder op deze pagina). Het gaat over een onbeantwoorde liefde uit die tijd. Op deze opname wordt het vanuit vrouwelijk perspectief gezongen. Ook dit nummer nam ik samen met Janneke van Heeswijk op.

THREE GUYS NAMED JOE
Samen met Eus Menagé en Onno Voorhoeve speel en zing ik in het trio "Three Guys Named JOE". Een heerlijke akoestische driestemmige rondreis door de wereld van country-, westcoast-, bluegrass- en singer/songwriter-repertoire. Beide heren beroeren de snaren van gitaren en mandoline en ik bespeel de contrabas en de akoestische basgitaar. We spelen in huiskamers, kleine kroegjes, op feestjes en op festivalletjes. Check onze website en stuur me een mailtje als het je wat lijkt.
Onze eerste officiële video "Beyond the great divide", live opgenomen in Shaken Oak Studios, nabij Oxford in Engeland. Met dank aan Marcel van der Linden voor de videomontage!

De ankeiler voor ons nieuwe album "Seven Songs From The Shaken Oak", opgenomen, gemixed en gemastered in Oxford, Engeland.

En tot slot een opname uit onze begintijd bij mij thuis van "Always Late with Your Kisses", een prettig swingende shuffle.

Bezoek onze website en/of 'like'ons op onze Facebookpagina!
Meer video's vind je op ons YouTube-kanaal

Love and Mersey
Met een aantal goede vrienden en vriendinnen, afkomstig uit onderstaande Mal Evans Memorial Band en Macca, werd in 2009 een nieuwe Beatles tribute band opgericht. In februari 2010 kwamen we met een demo van 3 nummers naar buiten, semi-live opgenomen in mijn tuinstudiootje. Je hoort Marcel van der Linden in the lead op I Feel Fine, en de aanvankelijke drumster Tessa Boomkamp in Don't let me down. Ik beroer de basgitaar.


Begin 2012 werd ik gebeld door de ESA, de Europese ruimtevaartorganisatie, met het verzoek of Love and Mersey een speciaal nummer met videoclip wilden maken voor de Nederlandse astronaut André Kuipers en zijn Russische collega Oleg Kononenko. Zij verbleven in het internationale ruimteschip ISS. De ESA wilde hen een muzikale groet meesturen aan boord van een ruimtebevoorradingsschip, de Automated Transfer Vehicle (ATV), Edoardo Amaldi. Ze hadden ons gevonden doordat ze een band zochten die zowel in het Nederlands als het Russisch speelde. Ik schreef en componeerde een bewerking op "Back in the USSR" van The Beatles. Marcel's vrouw Anna schreef het Russische stukje. Marcel maakte de clip. Hier zie je het resultaat: "Back at the ISS".

In 2010 namen we met Love and Mersey de Russische versie op van "Back in the USSR" in een hertaling van Anna Krasnopeeva. Marcel van der Linden maakte daar hier een video bij met veel beelden van ons bezoek met de Mal Evans Memorial band (zie hieronder) aan Minsk, Wit-Rusland, waar we in 2007 optraden op een Beatles-festival. Aan het eind van de clip probeer ik Russisch te spreken (met de nadruk op proberen!).

Mal Evans Memorial Band
Ruim twee jaar speelde ik bas in deze voortreffelijke Beatles Tribute band. Hoogtepunten: 2 jaar achtereen een week in Liverpool, met o.m. optredens in de roemruchte Cavern Club (foto), een festival in Minsk, Wit-Rusland, voor 10.000 mensen in de zomer van 2007, CD-release The Beatles in het Nederlands op het fonoslabel en een live-optreden in het TV-programma "De wereld draait door".


Liverpool 2006 | Lang hadden we er naar toegeleefd. Want wat was er aantrekkelijker dan, om als Beatles adepten, een week lang te leven, te genieten en vooral op te treden in het Mekka van The Beatles: Liverpool! Van 23 t/m 29 augustus 2006 vond de Twenty Sixth Annual Beatle Convention in Liverpool plaats. En wij waren voor de eerste keer uitgenodigd om daar als één van de meer dan 200 internationale bands, én als enige Nederlanders, op te treden. Zanger Marcel maakte een fraaie website waarvoor ik een verhaal heb geschreven over onze avonturen (onder story). Het jaar daarop gingen we weer, maar die eerste keer was onovertroffen.

Macca
Macca was een kort leven beschoren maar legde wel de basis voor de bovengenoemde band Love and Mersey. Met Kris Pels, Tessa Boomkamp, Janneke van Heeswijk en Dési Rovers werd er een spannende doorsnee van het repertoire van Paul McCartney (en ook wel van z'n maatje John L.) in semi-akoestische bezetting gespeeld. We namen een paar demo's in Tessa's studio op waarvan je er hier een paar kunt horen. Hoogtepunt van Macca was een optreden tijdens de Beatles Unlimited Fanclubdag 2008.



Dalâl Marouf Band
Dalâl Marouf is een singer/songwriter, in Nederland opgegroeid uit een Nederlandse moeder en Algerijnse vader. Na vele jaren in coverbands te hebben gespeeld, was het een verademing om aan eigen arrangementen (dus ook eigen partijen) te werken. In 2003 namen we een album op. Optredens varieerden van live-gigs voor AT5, Radio Noord-Holland, TROS Radio 2 tot en met Museumplein op 5 mei, Vondelpark, Winston Kingdom en de Heren van Amstel.

Voor het gelijknamige titelnummer van de CD "Trust" maakten Ewout Overeem en ik een clipje. Het beeldmateriaal is deels opgenomen tijdens de CD-opname in De Lantaarn in Hellendoorn, en deels tijdens de live-uitvoering bij de CD-presentatie op 31 januari 2004 in Winston Kingdom in de Warmoesstraat in Amsterdam.

Eerst namen we in 2002 een single op (met o.a. "I like you more than you think I do") in Studio Enterprise in Weesp, geproduceerd door Bart van Poppel. Deze zou later op het album "Trust" terecht komen.

Voor Dalâl schreef ik ook een aantal teksten waaronder voor dit nummer "Wonderland".

De eerste line-up van de band bij een live-optreden uit zomer 2002 in "De Zwoele Stad" van AT5. Veel drukke gebaren in het begin. De band speelde niet over eigen versterkers maar moest zich zelf via de monitorbox van AT5 horen. Die stond uit, dus lichte paniek; het enige dat hoorbaar was, was de akoestische gitaar en zang van Dalâl. Maar ja: live! Dus kranig doorspelen zonder jezelf te kunnen horen... De band bestond uit Kris Pels op gitaar, ik op bas en Nikki Genee op toetsen.

Brok in de keel
In 2002 werkte ik bij de NCRV samen met Joris Linssen aan een nieuw programma onder de titel 'Brok in de keel'. Joris en ik schreven samen de tune en de underscores. De tekst van de leader was van hem, de muziek schreven we samen. We namen de muziek op in Studio Groenland van Hans Ravestein in Bussum. Hans speelde zelf de drums, een vriend van Joris speelde elektrische gitaar, Joris de zang en ik bas, akoestische gitaar en hammond.




Johnny B. & the Floorshow
Rond de milleniumwisseling speelde ik een tijdje bij dit kwartet; Johnny Breuring - zang, Leon de Kroes - gitaar, Hans Weijergang - drums en ik op bas. Het repertoire bestond uit veel werk van Herman Brood, Willy DeVille, Elvis en zelfs een verdwaalde cover van The Osmonds (zie audiobestanden hiernaast). Het was een genoegen om met Leon en Hans te improviseren op de ellenlange New Orleans grooves.



O.J.Krentenband
Midden jaren '90 bestond niet al te lange tijd deze band met, nu ik er op terugkijk, deze flauwe naam. Met een dubbele knipoog; enerzijds stond het voor Ouwe Jongens Krentenbrood en anderzijds wijst het op de in die tijd bijna eeuwigdurende rechtzaak tegen O.J.Simpson. De band bestond uit Michiel Buchel (zang), Toon Schutijser (toetsen), Roel Weggemans (gitaar), Marcel Lee (drums), Lex Meijer (sax) en ik op bas.
Ik schreef dit nummer "Strepen". De tekst gaat over de randjes tussen de straatstenen. Die veranderen voor je ogen in strepen als je er overheen fietst. Trouwens mooie solo van Roel.

Mr. Groove & the city soulband
Een verrukkelijke soul- en funkband met 5 blazers en drie zangeressen. Midden jaren '80 waren de hoogtijdagen, met repertoire van James Brown, Otis Redding, Aretha Franklin, The Blues Brothers, etc. Vaste plek was maandelijks De Stip, inmiddels verdwenen, naast De Kroeg op de Lijnbaansgracht. Mr. Groove was Arnold Sturm die een imposante show neerzette met zijn rauwe stem. Gitarist was Roel Weggemans, waarmee ik door de jaren heen in vele bandjes zat.

Live-optreden in het legendarische KRO-jeugdprogramma Klassewerk met presentator Hans van Wilgenburg. De opname dateert uit 1987.

Je kunt hieronder drie nummers beluisteren, opgenomen in de inmiddels afgebroken Polderweg Studio's in Amsterdam, op 31 januari en 1 februari 1987.



Kerstfeest met Wim, Jan & Rabo
Onder het motto "in plaats van kaarten" verschenen van 1982 t/m 1990 met zekere regelmaat cassettebandjes met de titel "Kerstfeest met Jan, Wim en Rabo". Afzenders waren naast mij mijn trouwe vrienden Rabo Snellenberg en Wim Bakker. Ondanks herhaalde verzoekjes van de liefhebbers, die zich geen kerstmis zonder "hét kerstbandje" konden voorstellen, bleef het vele jaren stil. Uiteindelijk hebben we de meest markante opnamen op een website gezet. Vanaf Kerstmis 2012 leveren de heren jaarlijks nieuw kerstmateriaal af. Nu niet meer per cassettebandje maar op een flitsende website. Daarnaast hebben ze tegenwoordig ook een heuse Facebook-pagina! Het waren trouwens niet louter kerstliedjes zoals uit deze twee liedjes van mijn hand mag blijken.


Bezoek de Kerstbandjes website en/of volg ons op Facebook!

Key Largo
Midden jaren '80 stopte ik m'n ziel en zaligheid in deze fijne band, waarvoor ik veel nummers schreef. Line-up: Zang: Bert Vooys, gitaar: Roel Weggemans, drums: Marcel Lee, toetsen: op enig moment Edwin Gitsels en Toon Schutijser, maar uiteindelijk en hoofdzakelijk Ton Schrijvershof. En ik op bas. Helaas heb ik weinig opnames bewaard. Hier een paar liedjes van een verrot cassettebandje: "Loose looks best" (Vooys/Hovers), "Watcha doing" (Hovers) en "Basement band" (Vooys/Hovers).



The Anklets
Voorjaar 1984 ontstond voor de lol deze 'barbershop' vrienden-gelegenheidsformatie met Bert Vooys, Wessel Breukelaar, Roel Weggemans, Wim Bakker, Rabo Snellenberg en mijzelf. Er vond slechts één optreden plaats in Uilenstede op 24 mei 1984. Bijgaand een repetitieopname met mondelinge inleiding door mijn goede vriend (sinds 1975) Wim Bakker.

Face it!
Voor die tijd (rond 1982/1983) goede new wave band met eigen repertoire. De bezetting bestond uit Patrick van Weerdenburg (zang), Ron Peereboom Voller (gitaar), Marcel Peereboom Voller (drums) en ik op bas. Behalve ik werkten alle anderen toen, en nu nog steeds, bij De Telegraaf. Manager was bijzonder genoeg een nog jonge Peter R. de Vries. We maakten een goede demo met 7 nummers binnen een dag in mei 1983 bij Stichting Pop en startten met de opname van een single in de Wisseloord Studio's. Helaas ging de maatschappij die het financierde failliet. En zo kwam er een voortijdig einde aan een heel goed bandje. De muziek van "Young girl" is van mijn hand. De rest werd door de andere heren geschreven.





Beau Chumps (2)
In 1982 kreeg Beau Chumps een tweede leven. Wim Bakker en ik stapten eigenlijk uit de oude Beau Chumps over in een bestaande band met een aantal goede vrienden. Margot Gitsels ging zingen, haar broer Edwin speelde toetsen en schreef een groot deel van de nummers, Rabo Snellenberg op gitaar en Marcel Lee op drums. En ook het repertoire werd samengevoegd. Hier kun je drie liedjes beluisteren die we op 2 mei 1982 met een oude Sony stereo-taperecorder in een keldertje opnamen. "Circles" en "Clubsy" zijn van Edwin's hand. Ik schreef het andere liedje "The phantom strikes again".



Beau Chumps (1)
Beau Chumps heeft het eind jaren '70 / begin jaren '80 in verschillende bezettingen redelijk lang volgehouden. Vaste kern bestond uit Wim Bakker op gitaar, Jur Snijder op drums en ik op bas. De markantste periode was met Marjan Luif als zangeres. Marjan zette destijds haar eerste schreden in het theater en op de radio en werd later bekend als Mevrouw Ten Kate, De Groentevrouw en haar rollen in Koefnoen. Later maakte de band een doorstart (zie hier boven). Hier een paar obscure repetitieopnames met Marjan als vocaliste. Allereerst een Beatles-cover in modieuze ska (1980!!), een onzinliedje van mij over Winston Churchill als marketeer en als derde een nummer geschreven door Marjan Luif.



Montesquieu Deux
Het eerste bandje waar ik in speelde. Het rammelde aan alle kanten, er waren nog geen stemapparaatjes en het had nog studentikose pretenties ook. Liedjes waren semi-cabaretesque Nederlandstalig. Er werd gerepeteerd in een houten verenigingsgebouwtje in Bovenkerk, dat VOKA heette (Voor Onze Kinderen Alles). Bezetting: Adri Cornelissen (gitaar/zang), Dick Meiaard (zang), Wolter Wolthers (drums), Wim Bakker (gitaar) en ik op bas. Dit liedje is opgenomen in de oefenruimte in 1977.

Klik op HOME om terug te keren naar de beginpagina.
Op alle inhoud van het webdomein van Jan Hovers rust auteursrecht. Overname van informatie (tekst, muziekfiles en afbeeldingen) is uitsluitend toegestaan na voorafgaande schriftelijke toestemming van de rechthebbende.
Voor vragen over copyright en het gebruik van de informatie op deze site kunt u contact opnemen met jan@hovers.nl
© 2009-2017 Jan Hovers












eXTReMe Tracker